De bottleneck: locatie, locatie, locatie

“Er staan tientallen mensen met diepe zakken klaar om in seniorenhuisvesting te investeren, maar er gebeurt niets.” In de wandelgangen van het jaarcongres seniorenhuisvesting van VastgoedJournaal mopperen de beleggers dat er te weinig mogelijkheden zijn om te investeren: geen locaties.

Er zijn in Nederland krap 500 kleinschalige woonvormen voor kwetsbare ouderen: veel te weinig om te voldoen aan de vraag. Daardoor komen er te weinig woningen voor ouderen bij en is er op de markt te weinig doorstroming. Dat is volgens dagvoorzitter en expert seniorenhuisvesting Tromp Bakker de grootste uitdaging waar de Nederlandse vastgoedmarkt en zorgmarkt voor staan. Lees verder “De bottleneck: locatie, locatie, locatie”

Waar blijven de nieuwe woonvormen?

Ideeën voor nieuwe woonvormen met zorg genoeg, maar nog veel te weinig woonvormen waar de groeiende groep ouderen daadwerkelijk zelfstandig kan wonen. Het podium van het ZorgSaamWonencongres in Rotterdam op 25 november stond dan ook vol met mensen die daarin verandering willen brengen. De Rotterdamse wethouder Sven de Langen opende het congres en lanceerde het platform ZorgSaamWonen, een initiatief dat erop gericht is om kennis en ervaring met vormen van wonen met zorg uit te wisselen.
Rotterdam zelf is een van de voorbeelden van de maatschappelijke opgave waar we voor staan die op het congres de revue passeerden. Rotterdam wil een seniorvriendelijke gemeente worden en heeft daarom zes locatie aangewezen voor ‘ouderenhubs’. Dat zijn plaatsen waar voorzieningen voor ouderen in de wijk moeten komen, met nieuwe vormen van wonen. Daarmee wil de stad inspelen op de wens van ouderen om oud te worden in hun eigen wijk. Om dat mogelijk te maken en om eenzaamheid te voorkomen, wonen ouderen graag samen en dichtbij voorzieningen voor winkels en zorg. Lees verder “Waar blijven de nieuwe woonvormen?”

Werkcollege: de gezondmakende buurt

Op uitnodiging van de opleiding Gezondheid en Maatschappij van Wageningen University gaven Milou Joosten en Jasper Klapwijk van WHO CARES community of practice een gastcollege voor het vak Environmental Assets for Health. Vanuit de theorie van positieve gezondheid, waarin activering centraal staat, bespraken we de transformatie van de ziekmakende via de gezonde naar de gezondmakende omgeving.

We legden uit hoe ons zorgstelsel in elkaar zit en welke rol bewoners spelen in gezondmakende buurten. Na een korte uitleg over de prijsvraag gaven we een goed voorbeeld van de manier waarop je zo’n activerende, gezondmakende buurt kunt vormgeven: het voorstel van runner-up Michi Noeki in de Bomenbuurt. Lees verder “Werkcollege: de gezondmakende buurt”

Bemoei je niet met lokale verkiezingen!

Het Parool kondigde het vandaag groots aan: een verkiezingsdebat voor de Gemeenteraadsverkiezingen op 9 februari met nationale partijleiders: Jesse Klaver, Alexander Pechtold, Lilian Marijnissen, Thierry Baudet en Lodewijk Asscher.

fullsizeoutput_1d

Het is een eerste voorbeeld van landelijke inmenging in de Gemeenteraadsverkiezingen; er zullen er nog veel volgen. Ik begrijp waarom ze het doen, maar wat mij betreft blijven de nationale politici thuis in de campagne voor de Gemeenteraadsverkiezingen. Lees verder “Bemoei je niet met lokale verkiezingen!”

Niet bij een abortuskliniek

De Stichting Recht Zonder Onderscheid (Stirezo) hield op woensdag 13 december een wake bij de abortuskliniek aan de Oosterlaan in Zwolle. Een paar vrouwen stonden bij de kliniek om foldertjes uit te delen en om bezoekers aan te spreken. De wake was bij de gemeente Zwolle aangemeld als een ‘betoging ter bescherming van het ongeboren leven’.

fullsizeoutput_112a

Nu mag je in Nederland gelukkig overal tegen alles demonstreren. Op 9 december betoogden er nog 30.000 mensen tegen abortus bij de  manifestatie ‘Schreeuw om leven’ op het Malieveld. Al ben ik het volstrekt oneens met de boodschap; ik vind het gezegend dat mensen gebruik maken van hun grondrechten. Maar niet bij een abortuskliniek. Lees verder “Niet bij een abortuskliniek”

Medelijden

Ik weet nog goed waar ik was, die middag van 6 mei 2002. Het was een bruin kantoor in Zoetermeer. Ik had het benauwd, want ik moest bij de reorganisatie van een klein bedrijf met mensen praten die hun baan zouden verliezen. Dat had ik nog nooit gedaan.

Verkiezingen: Wilders brengt zijn stem uit

Die avond hoorden we het verschrikkelijke nieuws: Pim Fortuyn was vermoord. Ik weet nog dat ik dacht, of misschien wel bad: laat het in godsnaam geen moslim zijn. Het was een half jaar na 9/11 en de gemoederen waren nog niet afgekoeld.

Lees verder “Medelijden”

Uitzichtloos en ondraaglijk

Het bleef even stil in de studio nadat de zevenenvijftigjarige Martin Kock bij Nieuwsuur vertelde dat hij geen achttien jaar wilde wachten op hulp bij zelfdoding: “Ik wil nu”. “Dat is heftig,” antwoordde Pechtold. Hij legde uit dat hij persoonlijk weliswaar vond dat Kocks doodswens bespreekbaar zou moeten zijn, maar dat D66 daar nu nog niet voor is.

nieuwsuur-alexander-pechtold-e1488528049414

De christelijke partijen antwoordden fel afwijzend. Buma stelde diezelfde avond dat het CDA tegen versoepeling van de euthanasieregels was en meer wil doen aan eenzaamheidsbestrijding. CU en SGP gingen de volgende dag nog een stapje verder met verwijzingen naar het voorkomen van zelfdoding. Een ergerlijke pavlovreactie. Lees verder “Uitzichtloos en ondraaglijk”