De Oude Kerk in Amsterdam werd in 1306 door de bisschop van Utrecht gewijd als Sint Nicolaaskerk. Uit die tijd stammen alleen nog wat resten in de toren. De kerk zelf was begin veertiende eeuw veel kleiner dan nu: in het begin alleen het schip, zonder verhoging; later een klein vierkant koor erachter. Vanaf het begin heeft de kerk mensen eten en geld gegeven om te leven en de ceremoniële maaltijd gevierd: de corebusiness van wat we in de protestantse traditie nu de diaconie noemen. Er zijn in die eerste periode overigens geen diakens bekend; aan de Oude Kerk waren wel priesters, getijdenmeesters, kerkmeesters en armenmeesters verbonden. Die laatsten werden in Amsterdam huiszittenmeesters genoemd. Zij verzorgden de mensen die niet in een tehuis of klooster waren ondergebracht of op straat rondzwierven: de huiszitters. Deze historische schets volgt hun spoor door de geschiedenis in het gebouw, tot aan vandaag. Lees verder “Armenzorg in de Oude Kerk” →

Wel een beetje raar, na een lidmaatschap van twintig jaar. Maar na een halve dag mailen om alle nieuwsbrieven en lidmaatschappen van afdelingen, trefpunten, werkgroepen en andere clubjes op te zeggen, ben ik toch echt bevrijd van de Partij van de Arbeid. En politiek dakloos. Vast voornemens om een tijdje te zweven, en eens te kijken naar een nieuwe partij. De eerste schreden op dat pad kwamen al snel. Een debatje over Europees lijsttrekkerschap bij GroenLinks, in de Badcuyp tussen Bas Eickhout en Marije Cornelissen, beiden Europarlementariër voor GroenLinks. Een onderhoudende oefening in partijdemocratie met een discussieleider op DWDD-snelheid en een gezellige borrel na.

Lees verder “Maar wat vind je van mijn schoenen?” →

Tussen de gemengde en voorzichtige commentaren op de staatsgreep die het einde van de Arabische lente in Egypte inluidde, sprong de reactie van de Christenunie er direct uit. De partij keurde het harde optreden van het leger niet goed, maar wilde het geen ‘staatsgreep’ noemen en richtte de aandacht vooral op de aanvallen van moslimbroeders op de koptische christenen.

In een reeks Kamervragen drong fractievoorzitter Arie Slob er bij minister van Buitenlandse Zaken Timmermans op aan dat hij de Egyptische overgangsregering zou aanspreken op bescherming van de kopten. Toen dat niet gebeurde, reageerde Kamerlid Joël Voordewind ‘teleurgesteld’: “De Christenunie zal zich blijven inzetten voor de bescherming en wederopbouw voor alle getroffenen maar in het bijzonder voor de koptische christenen die vogelvrij lijken te zijn.” Lees verder “Uw beste vrienden zijn christenen” →

De nacht van de theologie, de nationale bijeenkomst voor godgeleerden van alle tradities in Nederland, vond dit jaar op de langste dag plaats op de SS Rotterdam. De naam van het evenement zelf is al omineus, de gekozen locatie was dit jaar ook weinig opbeurend: de nagel aan de doodskist van de woningcorporatie Woonbron, die met de restauratie voor meer dan € 200 mln het schip in ging. De theologie is er al niet veel beter aan toe, betoogde Ruard Ganzevoort in een voor deze gelegenheid geschreven pamflet. Lees verder “Nacht van de theologie” →

Mijn zoon moet deze zomer weer een prik. Hij is de derde die ik naar het consultatiebureau sleep. Net als zijn zussen heeft hij er eigenlijk nooit last van, wat enorm helpt bij de acceptatie van vaccinatie, evenals de mazelenepidemie die nu woedt in de bible belt en die na deze zomer een hoogtepunt zal bereiken.

Hoewel ik zelf orthodox protestant ben, heb ik geen religieuze bezwaren tegen vaccinatie. Ik verbaas me wel over het gemak waarmee veel mensen vaccinatiedwang door de staat aanmoedigen. Sinds de massahysterie rond de Mexicaanse griep laat ik (para-) medici niet zondermeer een spuit in het lichaam van mijn kinderen zetten. Lees verder “De minister-president en de mazelen” →

“Zijn enige constante is dat op zeker moment de tegels op de muur leken te gaan leven en dat hij ‘wolven op zich af zag komen'”, zo schrijft Mirjam Pool over het moment waarop er iets knapt in het hoofd van Ahmet O., de beruchte gijzelnemer van Almelo. Het is het begin van de gijzeling van wethouder Bert Kuiper en vier gemeenteambtenaren in het Stadhuis van Almelo, die gelukkig met een sisser afloopt. Pool maakte de gijzeling toevallig van nabij mee als tijdelijk ambtenaar bij de gemeente. Vanuit die unieke positie had ze toegang tot bronnen die voor anderen gesloten bleven, en kon ze het verhaal schrijven vanuit een uniek perspectief als insider én outsider. Dat doet ze met vaart en grote deskundigheid, en op een uiterst integere manier, door waar mogelijk bronnen te vermelden en haar eigen dilemma’s, twijfels en onvolledigheden te delen. Lees verder “Procedures en pistolen” →

Eigenlijk vond ik er niet zo veel van, dat Second Love. Toegegeven, ik heb er ook weinig belang bij, gezien het feit dat monogamie mij weinig moeite kost. Ik ben namelijk getrouwd met een leuke vrouw. Het leek mij verder ook niet bijster vernieuwend, een datingsite waar je met iemand kunt afspreken om vreemd te gaan. Maar toen sprongen de SGP-jongeren er bovenop. Het moest maar eens afgelopen zijn met dat ranzige onfatsoen. Geen reclame meer voor seks buiten de deur, want dat is tegen de wet en de goede zeden. RTL Nieuws besteedde er zelfs even aandacht aan: SGP-jongere Jan Willem Kranendonk mocht komen uitleggen wat er mis was. Lees verder “Second Love” →

Twee sloten en een volgekalkt laken schudden Nederland wakker in de ochtend van 19 juni. Het Identitair Verzet had toegeslagen bij de Ibn Ghaldounschool, die de afgelopen weken in het nieuws was vanwege examenfraude. Een nieuwe extreem-rechtse organisatie, die er kennelijk in geslaagd was onder de radar van de bevoegde instanties te blijven en nu ineens een schokkende actie op de mat legde. De pers dook er boven op. Lees verder “Identitair verzet: de identiteit” →

We waren al op de plaats van bestemming, een familiefeestje, maar bleven even in de auto zitten om de ontknoping te horen. We luisterden via de iPhone naar het PvdA-congres; aan de orde was de stemming over motie 41. Groot gejuich nadat Sander Terphuis, de indiener, een enorme overwinning boekte: vrijwel alle afgevaardigden en leden stemden tegen strafbaarstelling van illegaal verblijf. En tegen een motie van het partijbestuur, waarin nog eens uitgelegd werd dat de PvdA-fractie al het onderste uit de kan had gehaald. Maar toen we later die middag terugreden, hoorden we het Diederik Samsom zeggen: “Ik kan niet aan uw verzoek voldoen. Ik maakte een afspraak, ik gaf mijn woord. En mijn woord als politiek leider staat.” Mevrouw K. reageerde direct: “Ik stem nooit meer PvdA.” Lees verder “Diederik en het congres” →